AN DROIGHNEANN DONN

Síleann céad acu gur leo fhéin mé nuair ólaim leánn
Is go dtéann dhá dtrian síos dom nuair a smaoiním ar a gcomhrá liom,
Sneachta séidte agus é dá shíor-chur ar Shliabh Uí Fhloinn,
Tá mo ghrá-sa mar bhláth na n-áirní bíos ar a' Droighneann Donn.

Fear gan chéill orthu bíos ag dréim leis, an chraobh ró-ard
Is crann beag íseal lena thaobh sin ar a leagfadh sé a lámh
Cé gur ard é crann caorthainn bíonn sé searbh as a bharr
Fásfaidh sméara 'gus bláth sú craobh ar a' chrann is ísle bláth.

Dá mbeinn 'mo bhádóir ba deas a shnámhfainn ar an fharraige seo anonn
Dá mbeadh léann agam scríobhfainn líne le barr mo phinn
Mo thrua géar gan mé is tú a ghráigh mo chroí
I ngleanntáin sléibhe le héirí gréine is an drúcht ina luí.

Ní bean buclaí ná bean ribín a d'tabharfá dom
Ach ghearrchaille ghrúma a bhí dána dubh
Mairéad na nGuirnín sí phógadh mo bhéal.
Tá mé buartha fá mo mhuirnín 'gus ní náire liom é
Má thuig tú choíche tar san oíche go cúl a' tí
Tráthnóna nó go moch ar maidin nuair a bís an drúcht ina luí
Cé nach labhraimse bím ag meabhrú go mór fan mo chroí
Is tú mo chéad searc agus ní féidir mo chumha a chloí.